//////

Zmiany wprowadzone w strukturach NATO

Zmiany w Europie w latach 90. spowodowały również potrzebę przekształceń w pakcie północnoatlantyckim. W grudniu 1991 r. powołana została Północnoatlantycka Rada Współpracy, w skład której weszły państwa NATO oraz państwa Europy Środkowej i Wschodniej, łącznie z członkami Wspólnoty Niepodległych Państw. Rozwiązanie układu warszawskiego 07. 1991 r. spowodowało nacisk tych państw na przyjęcie do NATO. W 1994 r. na szczycie NATO w Brukseli zdecydowano o powołaniu dla państw ubiegających się o przyjęcie do NATO organizacji pod nazwą Partnerstwo dla Pokoju. Program zapowiadał współpracę wojskową w wypełnianiu misji pokojowych, organizowaniu wspólnych ćwiczeń, bez gwarancji bezpieczeństwa dla krajów znajdujących się poza obszarem NATO. W 1997 r. Północnoatlantycka Rada Współpracy (NACC) przemianowana została na Euroatlantycką Radę Partnerstwa (EARP lub PARW). Spośród 26 państw, członków Partnerstwa dla Pokoju, jedynie Polska, Czechy i Węgry przyjęte zostały 12 marca 1999
Read more…

Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie

Problematyką bezpieczeństwa w Europie zajmuje się także Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy przekształcona z KBWE w 1994 r. OB WE zrzesza dziś 53 państwa. W ramach tej organizacji podejmowane były ważne decyzje rozbrojeniowe CFE (traktat o siłach konwencjonalnych w Europie podpisany został w Paryżu 1990 r. pomiędzy NATO a układem warszawskim), otwartego nieba, Start I i Start II. OB WE jest słaba i nieefektywna, świadczy o tym wojna w Jugosławii, ale jest to jedyna organizacja regionalna obejmuj ąca całą Europę i Amerykę Północną. Ma wszelkie dane, aby ułatwiać budowanie bezpieczeństwa zbiorowego. Próby Rosji nadania wysokiej rangi KB WE/OB WE w zakresie bezpieczeństwa nie powiodły się. Nikt nie potraktował poważnie wezwania do rozwiązania NATO po rozwiązaniu układu warszawskiego. Jako przeciwwagę dla NATO Rosja utworzyła w grudniu 1991 r. na gruzach ZSRR Wspólnotę
Read more…

Działania podjęte dla stworzenia nowego systemu bezpieczeństwa

Międzynarodowe struktury zajmujące się problematyką bezpieczeństwa zareagowały na zmianę sytuacji geopolitycznej i podjęły działania przystosowawcze, takie jak: rozszerzanie członkostwa, restrukturyzacje, redefinicje celów oraz modyfikacje kierunków aktywności. Wymienione struktury nie tworzą aktualnie systemu zdolnego stawić czoło wyzwaniom i zagrożeniom we współczesnej Europie. Powinno nastąpić pełne dostosowanie omówionych instytucji do nowego środowiska, a przede wszystkim do współdziałania i harmonii między nimi. Rozszerzenie NATO powinno następować w sposób kooperatywny i niekonfrontacyjny, by nie wywoływać nowych podziałów. Konieczny jest kompromis z Rosją, Ukrainą i państwami bałtyckimi. Większą odpowiedzialność za bezpieczeństwo własne i Europy powinna przejąć Unia Europejska. OB WE, mimo że obejmuje całą Europę, nie ma podstawowych narzędzi, by stać się kluczową instytucją w przyszłym systemie bezpieczeństwa europej skiego (nie ma siły militarnej). Każde państwo musi nadal pozostawać odpowiedzialne za własne bezpieczeństwo, nawet jeśli należy
Read more…

Rzeczpospolita Polska – demokratycznym państwem prawa

Rzeczpospolita Polska odrodziła się jako państwo suwerenne po „okrągłym stole” i częściowo wolnych wyborach. „Okrągły stół” to obiegowe określenie porozumienia zawartego między przedstawicielami partii i rządu a opozycją antysystemową. Obrady odbywały się w dniach 6.02-5.04.1989 r. w Magdalence k / Warszawy. Spośród podjętych decyzji najistotniejsze znaczenie z politycznego punktu widzenia miało przywrócenie legalności Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. W praktyce oznaczało to stworzenie warunków do pokojowego przejęcia władzy z rąk partii. Wybory 4 czerwca 1989 r. odzwierciedliły niepopularność w społeczeństwie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i jej sojuszników. Solidarność obsadziła wszystkie przyznane miejsca w Sejmie i w Senacie (99 na 100 możliwych). Wynik wyborów umożliwił przekazanie władzy opozycji i przebudowę niewydolnego systemu politycznego i gospodarczego. Sejm przywrócił historyczną nazwę państwa – Rzeczpospolita Polska, umownie zwaną III. Zmiany systemowe wprowadzone w naszym kraju wymagały
Read more…

Zasady państwa demokratycznego i konstytucja

Według konstytucji „Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej”. Podstawą funkcjonowania demokratycznego państwa prawa są następujące zasady: suwerenność narodu, pluralizm, podział władzy, rządy prawa,  wolności i prawa człowieka. Wszystkie wymienione zasady zawarte są w konstytucji. Państwo prawne zatem to państwo konstytucyjne. Termin „konstytucja” jest pochodzenia łacińskiego constituere – urządzać, ustanawiać. Współcześnie termin „konstytucja” używany jest w trzech znaczeniach: W pierwszym znaczeniu konstytucja utożsamiana jest z ustawą zasadniczą, która różni się od innych ustaw szczególną mocą prawną, szczególną treścią, szczególnym trybem uchwalania i zmiany. Jest to konstytucja pisana. W drugim znaczeniu konstytucją określa się całe prawo konstytucyjne obejmuj ące zarówno normy pisane, zamieszczone w różnych aktach prawnych i niemające szczególnej mocy prawnej, jak i niepisane, występujące w postaci zwyczajów, konwenansów i precedensów sądowych. Taki rodzaj konstytucji określamy jako niepisaną (Wielka Brytania, Nowa Zelandia, Izrael) W trzecim znaczeniu używamy
Read more…

Prawo i akty prawne

Prawo jest jednym z podstawowych instrumentów realizacji polityki. Jest to zbiór norm postępowania zabezpieczonych przymusem państwowym. Prawo charakteryzuje się hierarchiczno- ścią, to znaczy, że akty prawne pozostają wobec siebie w stosunku nadrzędności i podrzędności. Akty prawne stanowiące podstawy prawne funkcjonowania Rzeczpospolitej Polskiej możemy podzielić na trzy grupy, nad którymi dominuje konstytucja: akt ustrójodawczy – konstytucja -akty ustawodawcze – ratyfikowane umowy międzynarodowe za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie, ustawy, rozporządzenia z mocą ustawy (art. 234), akty wykonawcze – rozporządzenia i zarządzenia prezydenta, rozporządzenia Rady Ministrów, rozporządzenia i zarządzenia ministrów, akty normatywne naczelnych organów administracji specjalnej (np. urzędy górnicze, dyrekcje okręgów kolei państwowych), akty prawa miejscowego – akty normatywne wojewody, uchwały samorządu terytorialnego. Dlaczego akty prawne musza być podane do publicznej wiadomości? Nieopublikowanie powszechnie obowiązujących przepisów jest naruszeniem praworządności. W Polsce akty rangi ustawowej publikowane są w Dzienniku
Read more…

Praworządność

Praworządność to postulowany stan stosunków społecznych charakteryzujący się przestrzeganiem prawa przez obywateli oraz przez instytucje polityczne w tym organy państwowe. Z definicji wynika, że podległość obywateli władzy państwowej jest określona przez normy prawne oraz na straży ich przestrzegania stoją specjalne zabezpieczenia instytucjonalne, zwane gwarancjami. Do gwarancji tych należą: skarga konstytucyjna, kontrola konstytucyjności prawa oraz sądowa kontrola administracji. Podkreślić należy, że prawo nie zapewnia praworządności samo przez się. Szczególną rolę w przestrzeganiu prawa odgrywa kultura polityczna i prawna społeczeństwa oraz elit politycznych. Obowiązek przestrzegania prawa istnieje, niezależnie od tego, jakie zawiera ono treści. Ważne jest to, czy zostało ono ustanowione zgodnie z procedurami demokratycznymi. Państwo prawa to takie, które „rządzi się prawem” stanowionym przez suwerenny naród.

Organy władzy ustawodawczej – Sejm i Senat

Sejm i Senat są to dwie odrębne, samodzielne instytucje, do których należy władza ustawodawcza w Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres uprawnień tych instytucji określa konstytucja, która nie nazywa ich wyższą lub niższą izbą parlamentu. Określenia te występujące w różnych wydawnictwach stanowią zbitkę słowną i nie mają podstawy prawnej. Posłem lub senatorem może zostać obywatel polski, który ukończył w dniu wyborów 21 lat (poseł) i 30 lat (senator), posiadający pełnię praw. Kandydatów na posłów i senatorów mogą zgłaszać partie polityczne, oraz wyborcy, a więc trzeba być aktywnym członkiem partii politycznej albo osobą znaną powszechnie lub przynajmniej w swoim środowisku lokalnym. Zatem żeby zostać posłem lub senatorem, trzeba zadbać o popularność, być znanym wyborcom, cieszyć się ich zaufaniem, posiadać umiejętność nawiązywania kontaktów, wiedzę merytoryczną i kulturę polityczną, dbać o dobro wspólne. Pamiętać również trzeba o zasobach
Read more…

Procedury wyborcze

Ordynacja wyborcza do Sejmu jest proporcjonalna, z progiem, a do Senatu większościowa. Do Sejmu głosuje się na listy wyborcze i na kandydata na tej liście w okręgach. Do Senatu głosowało się na określonych kandydatów w 49 województwach. Łącznie w okręgach wybiera się 391 posłów. Pozostała liczba posłów (69) pochodzi z listy ogólnopolskiej. Partie polityczne i wyborcy tworzą komitety wyborcze, które upoważniają do prowadzenia procedur wyborczych. Partie polityczne maj ą ułatwione zadanie, ponieważ ich organy upoważnione są do reprezentowania ich w czynnościach prawnych. Pełną obsługę kandydata wyborców musi prowadzić komitet wyborczy powołany przez wyborców, który nie ma zasobów finansowych bądź posiada bardzo skromne. Oczekiwany jest w takiej sytuacji udział finansowy kandydata na posła. Każdy komitet wyborczy może zgłosić jedną okręgową listę wyborczą w każdym okręgu kandydatów na posłów i jedną ogólnopolską,
Read more…